Observaties van een niet-technische vrouw in de tenderwereld

In een eerdere blog schreef ik over de mijn ervaringen als antropologe in de wereld van het tenderen. Nu, twee jaar verder, deel ik mijn observaties als niet-technische vrouw in de tenderwereld. De tenderwereld is namelijk een plek waar veel techniek bij komt kijken én waar je vaak met uit voornamelijk uit mannen bestaande teams te maken hebt. Als niet-technische vrouw in deze bijzondere wereld valt mij (en mijn collega’s) een aantal dingen op.

Observaties van een niet-technische vrouw in de tenderwereld

In een eerdere blog schreef ik over de mijn ervaringen als antropologe in de wereld van het tenderen. Nu, twee jaar verder, deel ik mijn observaties als niet-technische vrouw in de tenderwereld. De tenderwereld is namelijk een plek waar veel techniek bij komt kijken én waar je vaak met uit voornamelijk uit mannen bestaande teams te maken hebt. Als niet-technische vrouw in deze bijzondere wereld valt mij (en mijn collega’s) een aantal dingen op.

Overmatig uitleggen

Alles uitgelegd krijgen – of je er nou om vraagt of niet en zélfs binnen je eigen expertise. Vrijwel elke vrouw loopt hier (bewust of onbewust) wel eens tegenaan. Van vrouwen wordt eerder aangenomen dat ze extra uitleg nodig hebben, ook over hun eigen werk. Dit overmatig uitleggen heet ook wel ‘mansplaining’. Er zijn hele columns, boeken en Twitter-threads aan gewijd. Als niet-technische vrouw in de tenderwereld maak je het éxtra vaak mee. Van de techniek wordt namelijk helemaal verwacht dat vrouwen er weinig van weten. Daarom hieronder wat tips voor vrouwen én een flowchart voor mannen:

  • Vrouwen:
    • Maak duidelijk dat je heus wel dingen weet (bijv. relevantie studies, gedraaide en gewonnen tenders, ervaring, etc.). Geef dan ook aan dat, áls je iets niet weet/begrijpt, je om uitleg zal vragen.
    • Als je de vorige tip hebt opgevolgd, dan mag je iemand gewoon onderbreken bij mansplaining. Bedanken voor de goed bedoelde uitleg en aangeven dat je dit wel weet.
  • Mannen:

Overmatig uitleggen
Alles uitgelegd krijgen – of je er nou om vraagt of niet en zélfs binnen je eigen expertise. Vrijwel elke vrouw loopt hier (bewust of onbewust) wel eens tegenaan. Van vrouwen wordt eerder aangenomen dat ze extra uitleg nodig hebben, ook over hun eigen werk. Dit overmatig uitleggen heet ook wel ‘mansplaining’. Er zijn hele columns, boeken en Twitter-threads aan gewijd. Als niet-technische vrouw in de tenderwereld maak je het éxtra vaak mee. Van de techniek wordt namelijk helemaal verwacht dat vrouwen er weinig van weten. Daarom hieronder wat tips voor vrouwen én een flowchart voor mannen:

  • Vrouwen:
    • Maak duidelijk dat je heus wel dingen weet (bijv. relevantie studies, gedraaide en gewonnen tenders, ervaring, etc.). Geef dan ook aan dat, áls je iets niet weet/begrijpt, je om uitleg zal vragen.
    • Als je de vorige tip hebt opgevolgd, dan mag je iemand gewoon onderbreken bij mansplaining. Bedanken voor de goed bedoelde uitleg en aangeven dat je dit wel weet.
  • Mannen:

Snel de details in
Als niet-technische tendervrouw vraag ik altijd eerst naar de hoofdlijnen. De technische details zijn voor mij namelijk niet meer dan dat: details. Wat me opvalt is dat onze klanten (>95% man) dan vaak met een gedetailleerd technisch antwoord komen. Ik vraag bijvoorbeeld: “Waar maakt deze opdrachtgever zich zorgen om?’ en het antwoord luidt: “Een buispaal met het allerlaagste risicoprofiel”. Niet het antwoord waar ik naar op zoek ben, maar wel een begrijpelijk antwoord. Die klant is dag in dag uit met buispalen bezig, dus dit komt nu eenmaal eerder in je op. Daarnaast stel ik ook een lastige vraag, dus hij grijpt terug naar iets waar je veel verstand van hebt. Dat heeft misschien ook wel te maken met verwachtingspatronen waarmee mannen opgroeien (bijv. ‘Laat niet zien dat je onzeker bent’ en ‘Een echte man laat zich niet kennen’). Hoe dan ook, opdrachtgevers liggen niet wakker van de dikte van de buispalen of andere technische details, maar van zaken die op grotere hoogte liggen, zoals klagende burgers of een krap budget. Dus als wij je ‘terugfluiten’ nadat je met allemaal technische details, getallen en berekeningen bent gekomen, dan is dat zelden omdat we dat te ingewikkeld vinden. Dat is gewoon, omdat het op dat moment nog niet belangrijk is. Tips:

  • Vrouwen: Maak kenbaar waar je naar op zoek bent, bijvoorbeeld: “Ik ben op zoek naar een opsomming van dingen, die jullie zagen tijdens de rondgang.” of “Ik wil graag een diepgaande uitleg.” of “Ik wil graag een concreet voorbeeld van een financiële besparing”. Stel je vraag ook eens in een andere vorm en geef voorbeelden van antwoorden, nét zolang totdat je wél antwoord krijgt.
  • Mannen: Luister naar de vraag en geef antwoord. Natuurlijk is het niet altijd zo simpel. Als je niet weet wat er wordt bedoeld, vraag dat dan. Of geef het aan als je de vraag onduidelijk vindt. En als je het een keertje niet weet, zeg dat dan.

 
Wist je dat…
Als afsluiter deel ik nog wat leuke feitjes over vrouwen en techniek:

  • Er bestaat niet iets als een ‘jongensbrein’ of een ‘meisjesbrein’. Je wordt niet geboren met ruimtelijk inzicht en een interesse voor techniek. Dit is grotendeels aangeleerd. Vanaf 5- of 6-jarige leeftijd beginnen de verschillen vaak zichtbaar te worden. Onder ander omdat meisjes weinig voorbeelden hebben van vrouwen in de techniek. Lees vooral het boek Invisible Women van Caroline Criado-Perez, waarin zij op basis van data van over de hele wereld deze feiten aantoont. (Bron: Invisible Women – Caroline Criado-Perez).
  • Wiskundeprestaties van jongens en meisjes verschillen eigenlijk niet en in natuurwetenschappen doen meisjes het gemiddeld zelfs beter (Bron: PISA-2018)!
  • Er zit een stijgende lijn in het aantal vrouwen dat de techniek in gaat! Onder andere het beschikbaar maken van parttimefuncties, flexibele werkuren, kinderopvang en andere secundaire arbeidsvoorwaarden dragen bij aan deze trend (Bron: Techniek Pact).

Snel de details in
Als niet-technische tendervrouw vraag ik altijd eerst naar de hoofdlijnen. De technische details zijn voor mij namelijk niet meer dan dat: details. Wat me opvalt is dat onze klanten (>95% man) dan vaak met een gedetailleerd technisch antwoord komen. Ik vraag bijvoorbeeld: “Waar maakt deze opdrachtgever zich zorgen om?’ en het antwoord luidt: “Een buispaal met het allerlaagste risicoprofiel”. Niet het antwoord waar ik naar op zoek ben, maar wel een begrijpelijk antwoord. Die klant is dag in dag uit met buispalen bezig, dus dit komt nu eenmaal eerder in je op. Daarnaast stel ik ook een lastige vraag, dus hij grijpt terug naar iets waar je veel verstand van hebt. Dat heeft misschien ook wel te maken met verwachtingspatronen waarmee mannen opgroeien (bijv. ‘Laat niet zien dat je onzeker bent’ en ‘Een echte man laat zich niet kennen’). Hoe dan ook, opdrachtgevers liggen niet wakker van de dikte van de buispalen of andere technische details, maar van zaken die op grotere hoogte liggen, zoals klagende burgers of een krap budget. Dus als wij je ‘terugfluiten’ nadat je met allemaal technische details, getallen en berekeningen bent gekomen, dan is dat zelden omdat we dat te ingewikkeld vinden. Dat is gewoon, omdat het op dat moment nog niet belangrijk is. Tips:

  • Vrouwen: Maak kenbaar waar je naar op zoek bent, bijvoorbeeld: “Ik ben op zoek naar een opsomming van dingen, die jullie zagen tijdens de rondgang.” of “Ik wil graag een diepgaande uitleg.” of “Ik wil graag een concreet voorbeeld van een financiële besparing”. Stel je vraag ook eens in een andere vorm en geef voorbeelden van antwoorden, nét zolang totdat je wél antwoord krijgt.
  • Mannen: Luister naar de vraag en geef antwoord. Natuurlijk is het niet altijd zo simpel. Als je niet weet wat er wordt bedoeld, vraag dat dan. Of geef het aan als je de vraag onduidelijk vindt. En als je het een keertje niet weet, zeg dat dan.

 
Wist je dat…
Als afsluiter deel ik nog wat leuke feitjes over vrouwen en techniek:

  • Er bestaat niet iets als een ‘jongensbrein’ of een ‘meisjesbrein’. Je wordt niet geboren met ruimtelijk inzicht en een interesse voor techniek. Dit is grotendeels aangeleerd. Vanaf 5- of 6-jarige leeftijd beginnen de verschillen vaak zichtbaar te worden. Onder ander omdat meisjes weinig voorbeelden hebben van vrouwen in de techniek. Lees vooral het boek Invisible Women van Caroline Criado-Perez, waarin zij op basis van data van over de hele wereld deze feiten aantoont. (Bron: Invisible Women – Caroline Criado-Perez).
  • Wiskundeprestaties van jongens en meisjes verschillen eigenlijk niet en in natuurwetenschappen doen meisjes het gemiddeld zelfs beter (Bron: PISA-2018)!
  • Er zit een stijgende lijn in het aantal vrouwen dat de techniek in gaat! Onder andere het beschikbaar maken van parttimefuncties, flexibele werkuren, kinderopvang en andere secundaire arbeidsvoorwaarden dragen bij aan deze trend (Bron: Techniek Pact).